Het misbruik door pesten

De effecten van misbruik.

Sta me toe om verder te gaan in mijn analyse over pestgedrag.

Precies omdat het van alle tijden en van alle culturen is,

is er zeker meer aan de hand als dat leidt tot een zelfmoord, zoals we recent meegemaakt hebben in België, maar ook in andere landen.

 

Het betreft vooral jongeren van 14 -15-16 jaar.

Wat is er gaande met de tieners.

Ikzelf heb  er momenteel nog 4 tieners uit mijn samengesteld gezin.

 

Ook in het sportcentrum heb ik verschillende scholen begeleid op sportdagen.

Daarom ben ik toch wel een beetje een ervaringsdeskundige.

Ik heb gemerkt dat hoewel tieners rebels zijn  en meestal  zoek

end zijn naar hun identiteit en zich niet zomaar  willen inpassen in een maatschappij waar de media steeds negatief nieuws over vertelt dat ze het steeds moeilijker hebben om een onafhankelijke mening te vormen.

 

Ze zetten zich wel af maar hebben daar meestal geen eigen visie rond.

Ikzelf was ook ooit een onervaren adolescent die probeerde om mijn identiteit te vinden in de wereld.

 

IDENTITEIT

Identiteit is immers een grote factor in de focus van iedere school.

Als tieners zijn wij sterk beïnvloedbaar, hebben we niet alle kennis, niet alle ervaring maar zien we soms dat de fundamenten waren anderen voor blind zijn niet kloppen.

 

Jongeren kunnen nog veel veranderen want ze hebben nog de jaren voor hen, ouderen veranderen is al heel moeilijk.

Als jongere was ik kwetsbaar.

 

Door mijn moeder werd tientallen jaren de zin van het leven in vraag gesteld, werd één van mijn zussen het zwarte schaap, en een ander de heilige koe.

Met de tijd heb ik ondervonden dat dat de tijd in ons leven is waar we sommige van onze grootste fouten hebben gemaakt.

 

Over belangrijke vragen als wat wil ik met mijn leven doen die je haast alleen op zoek te gaan, terwijl dat mede van invloed is op welke manier je relaties aangaat .

U wordt verondersteld een inzicht in geld te krijgen tegen dat je 18 jaar bent, terwijl er niemand over praat. Je wordt verondersteld verantwoordelijk te zijn voor je daden maar hoe je gedachten werken in je brein die je daden bepalen daar wordt niet over geleerd.

 

Onder andere maken we daardoor grote fouten waaruit we kunnen een aantal van onze grootste lessen leren.

Het is in je jeugd dat je leert sterkte te ontwikkelen  door met  volharding lijden om te zetten in wijsheid.

Net zoals je leerde lopen, spreken, zingen, eten, wassen enz. blijf je maar steeds op een hoger niveau leren tenzij dat proces onder stress komt te staan.

 

In verenigingen leer je sterker te worden in plaats van door pijn te worden verzwakt.

Maar het is niet altijd zo dat je automatisch profiteert van het ene succes in een bepaald gebied in een ander gebied.

Je kunt zeer sympathiek beschouwd worden in het milieu van de klassieke muziek maar er kan een sub groep zijn in je sociale kring die daar bevooroordeeld naar kijkt.

 

Het betekent niet altijd omdat je goede punten scoort dat daarom je zelfvertrouwen groot is.

Het kan dus veel energie vergen om jezelf her op te leiden naar een eigen zelfwaarde, zodat dit gaat domineren tegenover wat je in je kinderjaren gezien hebt.

 

Je gaat het niet alleen moeten zien doordat je jezelf beter leert kennen en het proces leert kennen maar ook de motivatie vinden om je angstig gevoel om dit te veranderen aan te pakken.

Je vroegere ‘pesters’ ‘narcistische ouders’ gaan daar niet zo gelukkig mee zijn, hoewel ze geloven dat ze het goed met je voor hebben.

 

Niemand zal ooit echt begrijpen wat een persoon voelt die elke dag naar school komt waar er iemand of meerderen klaar staan om jou te pesten. is als voor iemand die wordt gepest, tenzij je zelf dit hebt meegemaakt.

 

De hopeloosheid die voortvloeit door zich  vijf dagen per week naar school te moeten slepen  weegt zwaar.

Gekoppeld aan het feit dat de meeste kinderen die gepest worden ook door hun ouders verteld worden dat ze naar school moeten gaan omdat “het is belangrijk voor uw toekomst!”

 

De meeste mensen die gepest worden  denken niet aan morgen of de zorg over de toekomst, omdat hun leven grondig is verstoord.

Hoe passeer ik de speelplaats?

Hoe rijd ik met de fiets naar huis zonder mijn pester tegen te komen?

Hoe ga ik nu weer het geweld ondergaan?

 

Mijn vader werd bijvoorbeeld boos op mijn moeder omdat zij een oud gezegde gebruikte: doe niet zo gevoelig, en dat de depressies van mijn moeder daarvan de oorzaak waren.

Dus zou ik blijf je stil over wat je meemaakt omdat het niet dieper gaat dan dat je gewoon sterk genoeg moet zijn om het te nemen.

 

Stel dan nog maar eens voor dat je homo bent.

En dat je ouders zich totaal niet kunnen inleven.

En dat de kerk je als buiten menselijke categorie beschouwd.

Met een tweede rang’s potentieel aan liefde.

Een soort duivel.

 

Ik ken iemand die me vertelde dat als zij naar de wiskunde klas moest gaan dat dat precies naar haar executie was.

De zitplaatsen waren vast geregeld, en zij zat naast een soort vechtjasdie er enkel hield om te profiteren van haar sociaal onhandige karakter door steeds weer een reactie uit te lokken door haar hart te boksen.

 

Ongeacht de situatie, steeds had hij beledigingen die hij zich kon bedenken op een bepaald moment, voorhaar klaar.

Op alles wat ik deed had hij opmerkinge.

Hoe ik keek, hoe ik sprak, hoe hij geloofde dat ik was als een persoon, hij moest zijn visie luidop uiten.

 

Hij vertelde haar dat ze walgelijk was.

Hij zei haar haar bureau te verplaatsen en duwde haar tafel weg.

 

Het was ook de manier waarop  de andere jongen die links van hem (de pester)  zat lachte.

Het was op een manier alsof daar ‘s werelds meest hilarische circus  afspeelde en zij als dier werd geprikt met een stok.

 

“Ik zal nooit echt begrijpen hoe iemand zoveel plezier kan halen uit andermans verdriet.

Maar tieners zijn tieners en ze doen  dingen die ik nog steeds niet begrijpen kan.” Zegt ze nu nog.

 

DYNAMIEK

Leraren dienen  toch  zo goed mogelijk de dynamiek van hun klaslokaal in toom te houden en wanneer het uit de hand loopt dienen ze vooraf tussen te komen.

Zij moeten weten wanneer ze moeten stappen ondernemen en niet alleen berispen, en de situatie laten bestaan.

 

Leraars moeten tieners die samen spanning creëren daar leren mee om te gaan en elkaar opvoeden tot respect.

Dat is zeker een moeilijk prestatie, en sommige leraars spelen die rol heel goed en  anderen laten betijen.

Ik beweer zeker niet dat alle leerkrachten daarmee gemakshalve omgaan zonder zich bewust te zijn van de sfeer.

 

Sommige leerkrachten die ik ontmoette in het sportcentrum zijn prachtige mensen. Andere waren totaal niet bekommerd hoe hun leerlingen zich gedroegen.

 

Een sportdag beschouwden ze als een koffie-klets-dag met andere leerkrachten.. Dat haatte ik .

Haar wiskunde leraar op de middelbare school gebruikte de tijd als zij gepest werd als onderbreking voor het teruggeven van de proeven.

 

Zij kreeg haar proeven terug van een man zonder expressie op zijn gezicht behalve dat het zo duidelijk was dat hij wist wat er gaande was, maar toch  zei hij  nada.

 

Hij was verzonken in het zoeken naar zijn blijkbaar vergeten notities in een stille klas waar de enige stem die te horen was de stem was van de jongen die mij, met veel amusement bij  zijn maatjes pestte.

Alle ogen in de kamer waren op mij gericht, behalve deze van de leraar.

 

Zij zat op de eerste rij en  nooit verdedigde zij haarzelf en nooit werd ze verdedigd door haar leraar.

Op dit punt  voelde ze haar alsof ze onzichtbaar en waardeloos was.

Hoe meer dit voorviel, op den duur elke les hoe meer het een manier van leven voor haar werd.

Zij begon te geloven dat zij zo was.

Ze was al begonnen met  haarzelf te haten, en  dat zorgde op haar beurt nog voor meer pesterijen.

Het was zeer moeilijk om van dat zelfbeeld af te geraken.

 

NAAR BENEDEN AFGLIJDEN

Haar punten en prestaties daalden voor verschillende vakken, niet omdat zij aan intelligentie te kort had maar omdat haar motivatie volledig verdwenen was.

 

Ze geraakte op een punt dat ze het niet op kon brengen om nog te proberen want ze haatte de soort persoon dat ze geworden was.

Hoe verder ze naar beneden afgleed in haar motivatie hoe meer geïsoleerd ze werd tot ze uiteindelijk besloot dat ze niet meer naar school wou gaan.

 

Haar eindresultaten hadden daar zwaar onder geleden maar het kon hier niet schelen.

Ze was blij dat het voorbij was.

 

De uitspraken dat sommige leerkrachten durven te uiten aan leerlingen van 17 jaar :

Met je stomme kop, je zou je beter in de Dender werpen, of gij dikke moet dat niet proberen je zult toch op den bok blijven hangen.

Gelukkig aanvaardde de universiteit haar op basis van haar proefschrift maar toch liep ze na een paar jaar door haar negatief zelfbeeld vast.

 

Ze leefde zo ongezond, was zo weinig verbonden met anderen tot ze tot het besef kwam dat ze alle gebroken stukken van haarzelf moest herstellen.

Ze had geen andere keus dan opnieuw de draad van haar leven op te nemen.

 

Ik ken dat gevoel en heb me dan laten inspireren door een zelfhulpboek.

Dat hielp dan wel tijdelijk.

Tot ik besloot het niet alleen te lezen, maar te herlezen, het in te prenten, het op Cd te beluisteren.

En me te verbinden met mensen die ook die cursussen volgde van persoonlijke groei.

Ik ben nu een andere persoon. Een sterker persoon.

Een persoon die anderen wil aanmoedigen om zichzelf te respecteren en voor zichzelf als eerste te zorgen als je zelf niemand  meer hebt, dus ongeacht de omstandigheden.

Daarbij denk ik dat God/ Jezus liefde is en dat iemand die pest dit echt niet doet omdat hij/zij iemand is met bovennatuurlijke krachten en machten, integendeel.

Iemand dat slaat, verkracht, pest enz. heeft geen liefde of moreel gezag meer.

Het is dan ook zo dat je aan het oordeel van deze persoon geen waarde kunt hechten.

De last van een liefdeloos persoon moet je nooit dragen.

Natuurlijk zou ik nu terug willen gaan en die personen die je als een stukstront hebben behandeld ( bijvoorbeeld tijdens de overval die ik meemaakte) willen pijn doen.

Misschien een beetje gewelddadige zelfs? Misschien.

 

Maar dat ‘misschien’ doet niets aan  de tevredenheid die ik zou krijgen van het gevoel dat dan mijn vuistslag in hun gezicht een ontlading zou zijn voor hun lach en plezier met ons ( mijn collega en ik) terwijl ze ons belachelijk maakten en vernederden.

 

Het zou een vergelding zijn voor de angst die ik heb doorstaan dat ze iets aan mijn kinderen zouden durven doen.

Gelukkig denk ik dat er geen tijdmachine bestaat die dat mogelijk maakt .

Want ik zou dan niet gezorgd hebben om aan mijn persoonlijke groei te werken en het omgaan met deze kwesties op een gezonder  manier, hoe de politie commissaris ons duidelijk maakte dat we gezien de barre omstandigheden goed hadden gereageerd.

 

PESTEN OP SCHOOL

Pesten op school is iets  dat daar altijd gaat zijn, het is wellicht eigen aan kinderen,

maar niet dat het zo uit de hand loopt zoals bij Brecht.

Het kan worden bestudeerd, weggeschrobd, maar zal nooit volledig verdwijnen tenzij er een volledige liefdevolle cultuur komt, maar het ziet er niet naar uit dat we dit overmorgen gaan bereiken.

Meerdere factoren dragen bij tot geestesziekten in de tienerjaren.

 

Narcistisch gedrag dat geen geestesziekte is zal wel aan de basis liggen van gewelddadige pesten.

Pesten alleen of samen met andere factoren kunnen  voor overweldigende complexe lasten leggen

die voor sommigen niet te dragen zijn en enkel met veel zorg kunnen geheeld worden.

Cliché informatie echter doet niets om tieners en kinderen te helpen die nog steeds lijden .

Ook de andere wang aanbieden of het lijden in stilte ondergaan  is geen optie zelfs al zou ze verdedigd worden door een zogenaamd christelijk iemand.

 

CULTUUR VAN POPULARITEIT

Als ik een boodschap zou willen geven aan iedereen die  zich in hetzelfde schuitje heeft gevoeld als ik tijdens een gewelddadige overval met aanranding, op het gevaar af te  klinken als een prediker  (die ik  ongetwijfeld ben ) zou ik zeggen dat het belangrijk is te onthouden dat iedereen gelijk (dit onze uiterlijk verschillende kenmerken in een weinig verschillende DNA structuur) en een uniek  individu is (dat er geen enkele gelijk DNA profiel bestaat).

Dat de mensen die vernederd, gepest, verkracht enz. worden zich niet hoeven  te voelen alsof ze geen persoonlijkheid hebben en dat ze niet door iemand geliefd zijn of kunnen zijn.

Dat populariteit is niet alles, hoewel het voelt alsof het zeer belangrijk is, omdat op de middelbare school een ingebedde cultuur is dat populaire jongens of meisjes het meest uitgenodigd worden naar feestjes bijvoorbeeld.

Of omdat het onder jongeren zo belangrijk is aantrekkelijk of cool te zijn.

 

De mensen die deel uitmaken van uw sociaal netwerk als jongeren zijn meestal allemaal gekoppeld aan deze sociale ladder van populariteit.

Toch heb ik het ook meegemaakt dat mijn oudste zoon in een klas zat waar die soort waarden niet werd gekoesterd.

Hij heeft nog steeds veel vrienden uit die tijd.

Net alsof in die klas niemand bewust die ladder wilde beklimmen om de hoogste, de beste, de populairste te worden.

Bij mijn weten is in die klas dan ook niemand op de bodem terecht gekomen.

Wees niet bang om uw eigen persoon te zijn.

Als je jezelf bevindt aan  de onderkant van de ladder dan is dat niet omdat je saai bent , of een verliezer bent of ontbreekt aan iets .Dat denken misschien de anderen.

De top van de ladder is meestal  gereserveerd voor diegenen die fungeren als de na-apers van een populaire subgroep.

En het valt te betwijfelen of ze veel persoonlijkheid hebben.

 

DIAMANTEN

Meestal bevinden zich de meest interessante en vriendelijke mensen in de buurt van de bodem omdat ze wellicht dromers zijn van diepere vriendschap of thuis een goede opvoeding hebben gekregen.

Dit kan dan best ook iemand zijn uit de rijkere klasse die zich niet hovaardig gedraagt.

Dat zijn de echte diamanten die u vindt nadat je veel gezocht hebt in het vuil.

Dat is het mooie plantje dat groeit in het moeras.

 

Dat zijn diegene die respect hebben voor zichzelf en de anderen.

Probeer  je daarom los te koppelen van degenen die negativiteit

in je leven brengen en doe niet mee aan roddels.

 

RESPECT

Het meeste respect heb ik opgedaan in mijn eigen leven door mij te ontdoen van mensen die anderen oneerlijk veroordelen of mij oneerlijk veroordelen. Je kunt niet zomaar blijven hangen tussen mensen die iemand als dief, hoer, zot, gestoord, slechte moeder, leugenaar enz. blijven veroordelen terwijl je heel goed weet dat dat niet het geval  is.

 

Je moet je ontdoen van die oneerlijke vonnissen over jouw leven.

Respect komt  van je eigen  individualiteit te zien als een gift die veel meer waard is dan het zich aanpassen aan het ideaal van een ander dat niet het jouwe is.

 

Als je bijkomende suggesties, vragen of oplossingen hebt dan hou ik erecht van om die te horen in de commentaren of als het meer persoonlijk is contacteer me.

Je kunt natuurlijk ook vrienden en kennissen helpen door dit artikel te liken en te sharen.

Met vriendelijke groeten,

 

JOHAN PERSYN

 

Auteur : Johan Persyn Hooglede België

Categorie: zondebok, slachtoffer, onderdrukking, begaafde kind

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s