Zelf-vergeving om de schuldgevoelens kwijt te geraken door de narcist ingeplant.

Velen willen hun ex niet vergeven om wat hij hen jarenlang heeft aangedaan.

Daar zitten gruwelijke verhalen bij, pijnlijk ook met veel littekens als gevolg.

Haast niemand die het niet zelf in een bepaalde mate heeft ondervonden kan beseffen wat leven met een narcist doet.

Zij vinden hun eigen gedrag steeds normaal.

Zij zeggen dat het slachtoffer een reactie bij hem heeft uitgelokt.

Alles wat geweld betreft, emotioneel of fysiek, of misbruik, seksueel of financieel is altijd de schuld van het slachtoffer. En dat blijft hij verder verkondigen alsof het de bijbel zelf is.

Je hoort het hem zeggen zelfs al was het voor een paar Katholieke rechters bijvoorbeeld:  zij was er mee akkoord dat ik homo was en trouwde voor de kerk. Puur leugens natuurlijk.

Hij maakt het jouw kinderen wijs, die hijzelf maar gebruikt als dekmantel, dat hij het slachtoffer is van een door en door slecht mens. (hun moeder)

 

Een  akefietje = fout van een narcist

Hoe zou je dan kunnen vergeven, om te laten gebeuren dat hij dan tegen de kinderen zegt, “ziet mama vond het allemaal niet zo erg”, want anders zou ze me nooit vergeven.

Ondertussen kun je voor een lange periode in de financiële ellende zitten en vergeven zal daar niets aan veranderen.

Er zijn hulpverleners die zeggen dat de communicatie in het belang van de kinderen zal beter verlopen als je de narcist vergeeft.  Maar de miscommunicatie gebeurt niet door het slachtoffer, die vertelt immers de waarheid. Hoe kun je dan leugens vergeven, die nooit stoppen?

Je moet zo min mogelijk communicatie willen en als er dan communicatie is, liefst per email zodat alles vastligt.

Als je je energie stopt in het aanhoren van leugens en verwijten, daar mag je dan niet aan toegeven. Wat is het voordeel dan van die te aanhoren?

De narcist is perfect in het vinden van je kwetsbare plek, en zal zijn leugens daarrond bouwen en doet voortdurend aan projectie.

De ellende wil je vergeten en niet aanwakkeren door hem zijn schade aan jou te doen. Elke reactie die je hebt voedt zijn macht.  Bij de meeste die met een narcist hebben geleefd hebben ze een soort verslavende band gekweekt. Als ze toegeven aan de verlokking zij het nu door opnieuw te charmeren of door intimideren,  ze zijn bang dat ze zullen toegeven. Telkens als ze niet ingaan op communicatie vinden ze het een overwinning.

En feitelijk wie is de psychotherapeut of de hulpverlener die daarover kan oordelen en veroordelen als je niet meer met je misbruiker wilt praten.

Hebben ze dan ontegensprekelijk bewijs dat verplichte communicatie met diegenen die u misbruikt een bijdrage levert? Hebben ze dan die voorbeelden van de goede afloop?

In tegendeel, telkens wanneer een slachtoffer de communicatie herstartte liep het nog slechter af dan de vorige keer.

Dus het is een zeer wijs besluit als je niet in gaat op de raad die zogenaamde hulpverleners geven om communicatie te herstarten met een narcist. Maar het kost wel wat sterkte, omdat ze zogenaamd kennis hebben van hoe de psyche van de narcist werkt. En ook omdat zo’n in instanties macht hebben.

Vergeet niet dat de tranen die een narcist laat allen maar een spel zijn om de dingen voor elkaar te krijgen.

Dat narcisten mooie en goede mensen uitzoeken als prooi valt misschien te begrijpen maar daarom net dus te moeilijker om te vergeven.

 

De hond van de narcist

Zelfs je hond zullen ze capteren. Sommigen dagvaarden het slachtoffer als ze een hond samen hadden.

Hij zal zeggen dat het zijn maatje was. Dat komt goed over, meneer is ook dierenliefhebber, een dierenvriend die een mensenvriend is.  Maar het echte verhaal is dat als hij agressief is de onschuldige hond ook mee deelt in de brokken en slagen.  In zijn beleving denkt hij dat hij zorgde voor de hond, maar de werkelijkheid is dat de hond angst heeft voor hem.

Sommigen intimideren door te vertellen dat ze de hond waar jij voor gezorgd hebt zullen doden. Dat is dan al een stuk op weg naar psychopathie. Hoe zou je nog maar in de buurt durven komen, laat staan zo iemand vergeven, dat is niet minder dan legitimatie van zijn gedrag.

 

De gedwarsboomde narcist.

Stel dat je 10 jaar een relatie gehad hebt met een narcist en dat je samen een zoon hebt van bijna 10. Natuurlijk zal dat kind zijn vader missen als hij contact met hem verwaarloost.

Maar die verwaarlozing wimpelt hij af door gewoon te zeggen dat hij gedwarsboomd wordt. Hoe moet je zo iemand vergeven, als je ziet dat de vader niet opdaagt op afspraken? Maar wat denk je dat er gebeurt als je de vader daarover aanspreekt.

Hij grijpt je bij de keel, of hij slaat de deur in en bedreigt je.  Stel dat dat kind echt niet meer graag gaat, bang is van zijn vader, of dat het bij hem moet slapen of bij een ander familie lid. Wel zal je het hem vergeven?

 

De  verkwanselde narcist

Velen uit de familie zullen zijn kant kiezen, zelfs vrienden, zeggen dat die persoon van je hield, maar dat jij het verkwanseld hebt. Hoe kunnen zij weten of die man in staat is om lief te hebben? Het is typisch dat ze compleet anders zijn na een tijdje. En dat ze hun charmante fake show kunnen blijven spelen in het publiek.

 

Zelfs de nieuwe vriendin wordt ingeschakeld om je te belagen.

Zij gaat voor hem naar de instanties. Dan werkt hij zogenaamd goed mee. Wat hij in werkelijkheid doet komen ze niet te weten. De pogingen dat hij blijft ondernemen bijvoorbeeld om ondanks dat je zo’n slechte moeder bent in zijn ogen je toch nog in zijn bed te krijgen. En als je daar niet op in gaat wordt je met een andere mail, bericht of telefoon met de grond gelijk gemaakt.

Het kan dan de nieuwe vriendin zijn die uitgespeeld wordt. Uiteraard denkt ze gedurende de lovebombing fase dat ze in een sprookje leeft en dat zo’n narcist nooit kan doen wat het slachtoffer zegt dat hij zou doen. Dus ben jij de schuldige, de verantwoordelijke voor alles en zou je je moeten schamen.

En dan denk je er toch niet op om zo iemand te vergeven.

 

De sprooksachtige relaties van de narcist

Die nieuwe vriendin speelt ter goeder trouw de nieuwe moeder, en zo kom je ongewild beiden in een concurrentie te staan waar hij van profiteert. In andere blogs is dat triangulatie genoemd. Om haar te bewijzen zal je “de slachtoffer moeder” graag incapabel noemen om voor de kinderen te zorgen en alhoewel die relatie slechts enkele maanden oud is, wordt die dan als stabiel beschouwd bij instanties, die dan het dossier kunnen afvinken als zijnde opgelost.

Misschien is dat een raar verhaal voor iemand die dat niet meegemaakt heeft, maar voor ervaringsdeskundigen zijn dat inspirerende verhalen, omdat het niet alleen patroon laat herkennen, maar ook omdat het de erkenning is dat de nachtmerrie waarin je leeft toch door andere slachtoffers erkend wordt.

Ook op mijn blogs krijg ik te horen dat zo’n verhaal geleefd wordt bij verschillende personen.

Stel dat je regelmatig hoort dat de ouder die wordt uitgestoten, waarvan de narcist het kind brainwashed met leugens over haar moeder, en de moeder zorgt voor een gsm maar de vader verbiedt hem te gebruiken, en dat komt regelmatig terug, dan denk je dat het niet waar is dat je kind niet wil reageren, maar niet mag reageren, want op honderden gevallen hoor je dan dat het kind uiteindelijk toegegeven heeft dat het niet mocht.

Ik hoor het in de verhalen dat meestal het slachtoffer enige rust verwacht als de narcist een nieuwe vriendin heeft, denkend dat zij dan ten minste verlost zal zijn van de ellende.

Maar als de narcist het kan gedaan krijgen zal hij haar uitspelen als zijn handlangster, die je nog meer het gevoel dient te geven dat je minderwaardig bent.  Die nieuwe vriendin als hij er enigsinds in slaagt zal jou aanvallen zodat je blijft je verdedigen. Denk je dat dan het moment is om je ex narcist alles te vergeven alles je ziet dat hij met succes zijn leugens verkondigt?

 

De  spijtoproepende narcist

Van uit mijn ervaring hoor ik zo dikwijls zeggen dat ze zo’n spijt hebben dat ze die man ooit hebben toegelaten in hun leven en dat ze spijt hebben dat daardoor hun kinderen die man hun vader moeten noemen.

Velen willen naar de andere kant van de wereld gaan, zo ver mogelijk weg van hem.

Dan staat men verwonderd dat die wanhoop waar de narcist zijn slachtoffer toe brengt tot suïcidaal denken leidt. Maar dat is juist de bedoeling. De narcist geniet van de manier hoe hij een ander kan vernietigen en overwinnen.

Velen die nu slachtoffer zijn hebben het gevoel dat ze kapot gaan, maar houden net stand omwille van de kinderen. Ze weten niet wat ze kunnen doen, maar als ze een klein netwerk hebben gevonden die ze kunnen vertrouwen hebben ze toch dat gevonden dat hen recht houdt.

Er is immers geen enkele jeugdzorg die preventief zal handelen, en als gezond persoon wil je niet wachten tot je kinderen getraumatiseerd zijn.

 

De verdrietige narcist

De narcist weet perfect over te schakelen naar het grote verdriet, in een sociaal aanvaarde show. En voor je het weet gaat de emotionele mishandeling verder ten koste van de kinderen.  Wat denk je dat je dan zin hebt om je ex te vergeven als in de richting van de kinderen alleen maar slechte dingen over hun moeder wordt gezegd?  Wat denk je dat je zin hebt om te vergeven als je kinderen doodsangsten moeten uitstaan?

Er zijn weinig tips hoe je daar mee om gaat want het is een verschrikkelijke toestand waar geheel het zorgcircuit, de politionele diensten en juridische diensten niet op voorbereidt zijn.

Het is niet ongelofelijk dat dit gebeurt als je tientallen verhalen daarover hoort, en je het zelf hebt meegemaakt. Je kan er niet bij dat je kinderen die werkelijkheid meemaken en zo ver-angsten.

Je moet zien dat je niet aan de pijn ten ondergaat, want je voelt wel de pijn van je eigen kinderen. En je weet helaas niet of het beter wordt. Narcisme verdwijnt niet met de tijd, in tegendeel het wordt erger.

Dus je kunt niet lijdzaam toezien hoe dit slecht afloopt, want het enige licht dat zal van jou komen. En dan dien je maken dat je klaar staat. Je moet doorgaan met je leven en wat er van overblijft.

Je dient er zoveel mogelijk van te maken, zodat mocht de situatie zich voordoen dat je de vrouw bent die rechtop staat.

Daarom zijn we er voor jou om te helpen, te dragen, samen, jou pijn te erkennen. Met jou te hopen, en te geloven dat het niet voor niets zal zijn. Dat we jou getuigen zijn.

Je hoeft dus niets los te laten, niets te vergeven. Niet te geloven dat je gek bent, ook al heb je het honderden keren moeten horen van de narcist. Zijn beïnvloeding van de mensen om je heen kan eng zijn, waardoor ze op een bepaalde manier naar je gaan kijken en je benaderen.

Misschien ga je je terugtrekken want je bent dit gedoe kotsbeu. Een kleine beetje waardering van een paar vertrouwde vrienden is dikwijls voldoende om niet in elkaar te zakken van verdriet.

 

Je kunt me niet kraken want ik ben een heel sterke vrouw

Het grote misverstand over vergeven is dat je dat voor de ander doet en dat je diens gedrag ermee goedkeurt of dat het verzoening inhoudt.

Het is haast onmogelijk om te vergeven, dat wel, maar je kunt het niemand opdringen. Sommigen kunnen dat, en zeggen daarmee ik heb het overleeft, jouw misbruik, je hebt mij niet gekraakt.

Maar het is zo goed als onmogelijk als het je kinderen blijft treffen.  Je kunt het jezelf wel vergeven dat je ooit verliefd was op zo’n man, want je kon het niet weten.  Maar dat is zeker het geval.

En dat zelf -vergeven is jezelf bevrijden van de bakstenen die een ander doelbewust in jouw rugzak heeft gestopt.

Zelf-vergeving doe je enkel voor jezelf. Je zelf niet vergeven en je blijvend de schuld geven is drinken van vergif.

Je wordt echt rustig als je het jezelf vergeeft. En daar is de ho’oponopono techniek echt geschikt voor.

Je had nooit gedacht dat mensen zo konden zijn. Niemand had je daarvoor verwittigd. En voor de lovebombing ben je gevallen, hoewel ook in die fase eigenaardigheden voorvielen, maar je luisterde niet vol zelfvertrouwen naar je buikgevoel.

Ik heb ook nog een aantal tips volgens de situatie, maar ik ga die enkel adviseren in een persoonlijk gesprek om er voor te zorgen dat een narcist daar niet kan op anticiperen.

Zendt me een persoonlijke boodschap op Facebook.

Kan ik een antwoord krijgen op de vraag of je ooit een relatie gehad hebt met een narcist?

Als je dat wenst en uzelf er door geen gevaar loopt, laat ons iets daarover weten in de commentaar sectie hieronder. Dat is een geweldige manier om elkaar te helpen in deze gemeenschap. Maar als u verkiest dat te delen met mij persoonlijk kan je dat als je me bevriendt op Facebook en een persoonlijk bericht stuurt. Ik ga dan in op al je vragen. Het is geen therapie of coaching sessie,  gewoon luisteren naar je verhaal en zien of we daar klaarheid kunnen in krijgen.

Ook als je genoten hebt van deze inhoud, en u wilt voorkomen dat deze narcistische personen je leven gaan domineren, dan zorgen we er voor dat je goede vrienden gaat maken. Zet dan de stap om mijn facebook pagina te liken.

We zullen jou een ton aan verbazingwekkende middelen aan reiken die u zullen helpen u door elke fase van herstel van misbruik door een narcist  kunnen helpen. Iedereen wenst uiteindelijk te bouwen aan een warme gezellige thuis.

Gelieve mij niet te contacteren als je geen inlevingsvermogen hebt.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s