Wat begrijp je van narcisme?

De term “narcist” daarmee wordt er veel gegooid dezer dagen. Maar bijna iedereen heeft het fout want het is een aandoening die bijna niemand echt begrijpt.

Iedereen weet wel waar het woord  narcisme vandaan komt :

in de Grieks-Romeinse mythe is Narcissus, een mooie jonge man die zijn eigen spiegelbeeld van zijn lichaam ziet in het water en er diep op verliefd wordt.

Narcisme is een klinische persoonlijkheidsstoornis die bij  1 tot 3 procent van de bevolking voorkomt.

Deze aandoening beïnvloed het dagelijks leven, relaties, bedrijven, de politiek, sport enz.

Velen vragen zich af hoe ze een narcist kunnen spotten? Ook waarom we er nog steeds nog voor stemmen.

Er werd de afgelopen jaren ook meer onderzoek gedaan naar narcisme.

We leven ook in een cultuur die het narcisme bevordert, dus zijn we er allemaal wel een beetje door aangetast.

Ik weet dat ik ook wel een beetje aan zelf-aanbidding heb gedaan. Niet dat ik daarvoor klinisch werd disfunctioneel verklaard. Maar hoe meer ik er over lees, hoe meer ik bemerk dat ik ook wel met vlooien zit.

Bijvoorbeeld hoe erg ben ik geïnteresseerd in het luisteren? Hoe graag voer ik ook het woord en hoeveel onderbreek ik ook in een gesprek?

 

Nu worden ook veel gedragsfenomenen als narcistisch beschreven.

Vandaar dat ik denk dat ook dit artikel voor jou de moeite is als je aandachtig bent.

Ik was benieuwd waarom je dit onderwerp gekozen. Ging je in iets over narcisme weten of was je volledig geschokt door wat je gevonden?

Gezien er geen koortsmeter bestaat voor een narcisme graad om te onderscheiden of het nog gezond is of naar een stoornis ruikt.

Als ondernemer heb je die creativiteit nodig, die energie nodig die je de motivatie heeft en het is de vraag welke mate van narcisme daar gezond voor is en welke mate dat te maken heeft met je grenzen te doen respecteren.

Als schrijver heb je wel je erkenning nodig van je leespubliek, zonder dat je er dronken van wordt.

Een mate van zelfliefde is goed voor het zelfvertrouwen en het vertellen van verhalen op een charismatische manier en kan helpen op vooruitgang te boeken.

Als je een verschil wil maken, dan begin je te werken als een paard, dan wil je erkenning daarvoor uiteraard door waarde te bieden. Bijvoorbeeld een aantal mensen te redden om opnieuw het slachtoffer te worden van een narcist.

Als je dan alles doet om beter te worden dan is dat misschien wel wat narcistisch maar toch voor een groter doel.

Vroeger heb ik geschreven over verschillende onderwerpen met als binding toch om de wereld wat te verbeteren. En dan dacht ik maak ik propaganda voor iets, of ga ik werkelijk ‘iets’ doen.

Vroeger was het geld verdienen om dan te investeren in sociale projecten. Nu bereik ik mensen die het slachtoffer zijn van narcisme en help hen om dat te boven te komen.

Pasop niet iedereen zal dat leuk vinden. Maar ’t voordeel is dat er weinig narcisten zijn die dat zullen vinden van zichzelf, want dat zou veronderstellen dat ze over hunzelf nadenken en dat doen ze niet. Ik moet niet verwachten dat zij dat zullen lezen. Maar hier en daar veronderstel ik dat er wel een narcistische therapeut op mijn artikels kan terecht komen. Begrijp je?

Er zijn een paar voorbeelden van extreem narcisme die ik heb ontmoet.

Zoals de pedofiel die trouwde om zijn geaardheid te verbergen. 3 kinderen op de wereld zette, geen poot uitstak, zo goed als geen financiële ondersteuning gaf. Met al het geld wegliep van zijn vrouw. Zat te liegen in de kerkelijke rechtbank.

Nu zijn er ook wel een aantal politici en daar is precies een epidemie ontstaan.

Leterme met zijn tweets werd daar eventjes ontmaskerd, Nixon was er gekend voor, Clinton iets minder dan Nixon, Johnson, Justine Bieber.

Allemaal mensen die hun narcistische demonen niet onder controle kunnen houden waardoor ze hun ondergang tegemoet gaan.  Velen van hen zijn niet in staat om een impuls van verlangen te voelen en dat te negeren.

Verliezen zit er bij velen niet in, ze willen op een andere manier de geschiedenis in gaan ook al kost dat 10.000 levens.

Sommige van deze narcistische politici brengen veel schade aan hun land en aan de wereld.

Ik heb als overblijfsel van een geweldadige overval soms nog PTSD, en ik dacht dat ik een goed begrip had van wat de verschillende persoonlijkheidsstoornissen waren.

Temeer daar we toch geconfronteerd worden met Asperger syndroom, bi-polaire stoornis  in de familie en dat mijn vrouw door haar werk met verschillende anderen persoonlijkheidstoornissen geconfronteerd wordt. Maar veel weten deed ik niet over narcisme tot ik begon te lezen in de DSM 5.

Ik wist wel dat president Trump door verschillende psychiaters als iemand met zware narcistische kenmerken wordt gelabeld.

 

Ik vond wel dat nadat ik er over las dat er te weinig bewustzijn over narcisme was.

Ik was ook verwonderd dat pedofilie als een persoonlijkheidstoornis stond gediagnostiseerd en ik was geschrokken dat 70% van de slachtoffers van narcisten ook door pedofielen werden misbruikt.  Zo kon ik feiten waar mijn vrouw mee in aanraking was gekomen beter kaderen en werd mijn interesse in het fenomeen narcisme nog meer gewekt.

Ik vroeg me af of narcisten konden worden behandeld en ook waarom slachtoffers van narcisten niet steeds de juiste therapeut vonden. Vele psychologen die proberen een eetstoornis te behandelen vragen zich nooit af wat de context is en geven een individuele behandeling. Terwijl het perfect mogelijk is dat de trigger een narcist in de omgeving is.

Ik vroeg me dan ook af of er psychologen wel met deze inzichten therapeutisch werken en in hoeverre er een succesvolle therapie voor narcisten bestaat want dikwijls willen de slachtoffers de narcist helpen. Ik wil namelijk wel goede informatie verspreiden om zo accuraat mogelijk te helpen. Je gaat er immers vanuit dat iedereen gelukkig wil zijn.

De meeste mensen met stoornissen weten dat ze niet zo gelukkig zijn als de mensen in hun omgeving. Dan hoop je ook dat er voor iedereen wel een oplossing te vinden is.

Maar als slachtoffers en daders op de verkeerde manier behandeld worden krijg je geen vooruitgang.

Mensen willen erkenning voor hun probleem, en bij velen is dat al een bevrijding.

Dan is de vraag natuurlijk of een narcist zijn probleem zal erkennen voor zichzelf en voor een slachtoffer. Hoe meer ik met slachtoffers er over sprak, en hoe meer ik bekentenissen las van daders, hoe minder ik denk dat ze in staat zijn om hun probleem te erkennen. Niet over pedofilie en niet over narcisme.

Mensen die een OCD hebben, asperge hebben, PSTD, bipolaire stoornis hebben vinden dit een vreselijk gevoel.  Meestal gaan ze wel naar een psychiater of een therapeut om geholpen te worden.

Een diagnose is dan meestal ook een begin van een bevrijding. Ook als ze daarover Googlen en ontdekken dat ze een echt probleem hebben. De onzekerheid daarover is minstens verminderd. En voor al deze problemen bestaan er wel therapeutische behandelingen.

Dat is omdat het gedachten en gedragingen betreft (dromen, impulsen, verlangens, verslavingen) die in conflict zijn met het ego, het zelf-beeld en de doelen van het individu met die persoonlijkheidstoornis. (egodystonic)

Mensen met het tegengestelde van egodystonic, nml egosyntonic, denken immers niet dat ze narcistisch zijn.

Ze denken werkelijk dat ze veel beter zijn dan anderen. Mensen die paranoia zijn denken werkelijk dat anderen achter hen aan zitten.

Zolang je dat denkt ga je natuurlijk niet naar een psychiater om dat op te lossen.

Als narcisten op één of ander manier onder dwang zouden behandeld worden dan zullen ze gewoon denken dat niemand hen begrijpt.  Ze blijven dus geloven dat ze slimmer zijn en voelen zich nog meer slachtoffer.

Ze stoppen snel met een behandeling en doen verder zoals ze gewoon zijn in hun leven en met het leven van de mensen rondom hen.

Dus is het wel heel belangrijk dat mensen beseffen dat narcisme een egosyntonische stoornis is.

Dit bewustzijn zou heel wat verloren tijd en kosten bij psychiaters besparen en moeite van slachtoffers om hun narcistische dader te helpen.

Maar onafhankelijk van hoeveel bewijzen we ook leveren aan een narcist, dat zal niet helpen terwijl dat wel het geval is bij andere stoornissen.

De omvang van de narcistische gedragsstoornis is bij de meeste slachtoffers niet gekend.

We denken wel allemaal soms dat we narcistische gevoelens hebben, dat we geweldige dingen doen, terwijl dat niet waar is, maar we denken ook dat we vreselijke dingen doen.

De meesten vinden wel van zichzelf dat ze niet zo empathisch zijn als ze zouden willen. En soms voel je ook dat je tot in een bepaalde mate de narcistische trekjes van iemand moet kunnen aanvaarden.

We weten wel dat we meestal meer geïnteresseerd zijn in onszelf, of wat het voor onszelf opbrengt dan wat het voor een ander betekent. De meesten willen wel bijdragen tot het geluk van een ander.  We proeven wel allemaal een beetje de smaak van het narcisme. Maar niet zoals een slachtoffer van een narcist doet, zeker niet in de persoonlijke sfeer.

Een narcist echter zal zelfs dit niet aanvoelen. Er valt veel gedrag te bespeuren bij anderen, maar tot een evaluatie bij zichzelf komt hij niet.

Op deze manier kunnen ze in sommige organisaties ondanks screening op stoornissen een platform vinden voor hun ambities en dat is de reden waarom dat in de geschiedenis gebeurd. Een gewone korporaal schopt het tot kanselier, zoals Hitler.

 

Als een narcist zo ver wil komen moet hij kunnen zijn bedorven ideeën verkopen.

Je moet kunnen appeleren aan de kwetsuren en de instincten van mensen.

Je doet beroep op het gevoel van hoop en van wrok, zelfs al weet de narcist dat hij die hoop zal verraden.

De narcist doet beroep op het zondenbok mechanisme, op roddel, op leugens enz.

De narcist installeert verslavingen bij anderen. Brengt anderen tot emotionele hoogten en laagten.

Narcisten slagen erin zichzelf goed te verkopen bij anderen.

Anderen doen bewonderen en gehoorzamen zodat de narcist de macht krijgt dat hij nodig heeft. Of hij dat nu kan bekomen door zich uit te geven voor een fan van een pop ideool of door een mythische figuur, dat maakt geen zo’n groot verschil.

Als zijn publiek zich ermee kan identificeren is wat hij nodig heeft.

Narcisten zijn daar heel behendig in, zodat ze vaak gevraagd worden als verkoper en worden gewaardeerd in ondernemingen, zodat ze dikwijls opklimmen tot het niveau van CEO.

Wanneer kiezers zoeken naar iemand die goed kan overtuigen komen ze terecht bij narcisten.

Tribalisme is nog zo’n onderwerp waar weinig over geweten is, hoewel het donker en verschrikkelijk is. Hoe tribalisme werkt met racisme en hoe dit gedrag zich ontwikkelt is meestal zoals narcisme werkt, maar dan niet over een persoon, maar een groep die zich superieur vindt.

Het narcisme van een groep is in wezen hetzelfde als het narcisme van een individu.

We zijn beter, wij zijn een elite, we zijn verschillend van anderen, wij zijn de sterksten.

We hebben minder interesse in de mensen rondom ons, of de stammen, of de landen om ons heen, want wij zijn de besten.

Onze mensen zijn de mooiste, onze taal is de meest muzikale, onze kleren zijn de meest stijlvolle. En deze mensen zijn barbaren of op de allerbeste beschaafde maar ruw.

Wij verdienen alle middelen net als ik, als het individu, die de loonsverhoging nodig vindt, of de baan, of het mooiste meisje, of het heetste meisje, want de narcist vindt dat hij beter is dan de ander jongens.

Nu heeft dit zijn goedaardige uitdrukking in sport, behalve wanneer mensen worden gedood, in voetbal vechtpartijen bij fan clubs.

Uiteraard kan het onder groepen er heel lelijk aan toegaan soms.

Maar voor de meeste mensen is het een spel, zelfs al schilderen ze zich in de kleuren van de groep. En voor een bepaalde tijd zullen we niet houden van de fans van de tegenstrever en alle lelijke verwijten uiten.

Maar als de match gedaan is wassen de meesten hun gezicht af. En doen ze wat normale mensen doen.

Voor sommigen is het gewoon stoom afblazen en dus een cultureel gecontroleerde manier om dat te doen. We drukken onze gevoelens uit met drama, ijdelheid maar al bij al is het onschadelijk en hebben deze fans een goede tijd.

Ook al voel je je slecht als je team verloren heeft. Het heeft de groep wat gekwetst en daarom voelen we een gevoel van verlies.

niet reageren op een narcist johanpersyn1

Maar narcisten zien dat anders. Zij kunnen niet omgaan met het gevoel van verlies.

Nu kan dat veel frustratie en angst en verontwaardiging en zelfs wanhoop  veroorzaken op zijn minst bij de slachtoffers en de kennissen.

Het lijken onmogelijke mensen. Maar we weten ook dat dat gedrag voor komt uit geleden pijn.

Met alles wat ze bereikt hebben aan trofeeën, het is nooit genoeg. Ze hebben nooit innerlijke vrede, nooit het gevoel van liefde dat gewone mensen kennen.

Ze definiëren elk gevoel anders.

Als je een persoonlijke geschiedenis hebt die je er toe brengt om op een bepaalde manier te reageren voel je pijn als je komt vast te zitten.

Zelfs bij een razernij voelt de narcist niet wat wij voelen bij grote woede.

We weten en voelen dat van op een afstand bekeken ook bij de narcist het om onzekerheid gaat.

Narcisten voelen zich altijd zo, zelfs al komen ze heel zeker over.

Als je zelf een spelletje hebt gespeeld om je onzekerheid te verbergen en om je egoïstisch doel te bereiken voelt dat niet goed.  Als je dat voortdurend moet doen, zal dat ook niet goed voelen.

Daarom heeft de dader het slachtoffer nodig.

Het onderwerpen, gebruiken, misbruiken, tot slaaf maken, het vernederen, het zien lijden van het slachtoffer heeft de narcist dat gevoel van superieure macht terug waardoor de cyclus opnieuw kan beginnen.

Als je vragen hebt of verduidelijking wilt hoe je dat moet aanpakken zend me dan een persoonlijk bericht op Facebook.

Uiteraard is de bedoeling niet om dat je medelijden zou hebben met de narcist maar precies om door meer begrip van de omvang van het probleem dat je nooit meer slachtoffer wordt.

Kan ik een antwoord krijgen op de vraag of je ooit een relatie gehad hebt met een narcist?

Als je dat wenst en uzelf er door geen gevaar loopt, laat ons iets daarover weten in de commentaar sectie hieronder. Dat is een geweldige manier om elkaar te helpen in deze gemeenschap. Maar als u verkiest dat te delen met mij persoonlijk kan je dat als je me bevriendt op Facebook en een persoonlijk bericht stuurt. Ik ga dan in op al je vragen. Het is geen therapie of coaching sessie,  gewoon luisteren naar je verhaal en zien of we daar klaarheid kunnen in krijgen.

Ook als je genoten hebt van deze inhoud, en u wilt voorkomen dat deze narcistische personen je leven gaan domineren, dan zorgen we er voor dat je goede vrienden gaat maken. Zet dan de stap om mijn facebook pagina te liken.

We zullen jou een ton aan verbazingwekkende middelen aan reiken die u zullen helpen u door elke fase van herstel van misbruik door een narcist  kunnen helpen. Iedereen wenst uiteindelijk te bouwen aan een warme gezellige thuis.

Gelieve mij niet te contacteren als je geen inlevingsvermogen hebt.

Dit artikel is niet bedoeld om te diagnosticeren of een gids te zijn voor zelf-diagnoses. Het enige doel van dit artikel is strikt voor educatieve doeleinden. Mijn doel is om de lezer  te laten nadenken om schadelijke individuen beter te vermijden.

De standpunten zijn Johan Persyn zijn niet noodzakelijkerwijs die van wetenschappelijk America en Europa.

Als u dankzij deze post meer inzicht hebt gevonden, vergeet dan niet om te reageren, commentaar te geven en te delen.

PS : Vindt u dit artikel interessant, leerrijk, controversieel, of hebt u eens kunnen glimlachen van herkenning en erkenning? Dan is een donatie, hoe bescheiden ook, een goed idee want dan kan ik voor meer van dit zorgen. Dank U wel.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s